ច្បាប់បាល់ទាត់១១នាក់ទល់នឹងបាល់៥នាក់៖ ចំណុចសំខាន់

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាស្តង់ដារប្រកួតដែលក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការមានរយៈពេល ៩០នាទី បែងចែកជា ២វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ ជាអង្គភាពសំខាន់ដែលកំណត់ និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពច្បាប់ទាំងនេះ សម្រាប់ការប្រកួតនៅកម្ពុជា អាស៊ី អឺរ៉ុប និងព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក។ ច្បាប់សំខាន់ៗរួមមាន ការចាប់ផ្តើមប្រកួត ការគ្រប់គ្រងបាល់ដោយដៃ ការក្រៅទីតាំង ការបាល់ពិន័យ កាតលឿង កាតក្រហម និងការប្តូរកីឡាករ។ ចំណុចដែលអ្នកគាំទ្រភាន់ច្រឡំញឹកញាប់គឺ ក្រៅទីតាំងមិនមែនជាបទល្មើសគ្រប់ពេលទេ ព្រោះត្រូវមានការចូលរួមក្នុងការលេង។ ដើម្បីយល់ការប្រកួតឱ្យបានត្រឹមត្រូវ សូមចាប់ផ្តើមពីចំនួនកីឡាករ និងពេលវេលា បន្ទាប់មកសិក្សាបទល្មើស និងការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។

Treasure Wild · Free demo

ទីលានបាល់ទាត់អន្តរជាតិពេញលេញ មានកីឡាករ១១នាក់ត្រៀមប្រកួតក្រោមពន្លឺថ្ងៃ

សម្រាប់ការអានច្បាប់លម្អិត និងការវិភាគការប្រកួត សូមចាប់ផ្តើមពីមគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ប្រសិនបើអ្នកចង់យល់មូលដ្ឋាន៖ ចាប់ផ្តើមពីចំនួនកីឡាករ និងទីលាន

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករអតិបរមា ១១នាក់ក្នុងទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតមិនអាចបន្តបានទេ ប្រសិនបើក្រុមមួយមានតិចជាង ៧នាក់។ ច្បាប់នេះប្រើក្នុងការប្រកួតរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ពានរង្វាន់ពិភពលោក និងការប្រកួតរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី។

នៅពេលចាប់ផ្តើម ក្រុមទាំងពីរត្រូវឈរនៅផ្នែកម្ខាងនៃទីលាន ហើយអ្នកចាំទីអាចប្រើដៃបានតែក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។ កីឡាករផ្សេងទៀតត្រូវប្រើជើង ក្បាល ទ្រូង ឬផ្នែករាងកាយផ្សេងទៀត ដោយមិនរាប់ដៃ និងដៃក្រោមស្មា តាមការបកស្រាយរបស់ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ទីលានមានបន្ទាត់កណ្តាល រង្វង់កណ្តាល តំបន់ពិន័យ តំបន់អ្នកចាំទី និងចំណុចបាល់ពិន័យ ដែលអាជ្ញាកណ្តាលប្រើសម្រាប់សម្រេចស្ថានភាពនីមួយៗ។

សម្រាប់អ្នកចង់សិក្សាលឿន គួរបែងចែកច្បាប់ជា ៣ក្រុម៖

ច្បាប់អំពីរចនាសម្ព័ន្ធ៖ កីឡាករ ទីលាន បាល់ និងឯកសណ្ឋាន។
ច្បាប់អំពីលំហូរប្រកួត៖ ការចាប់ផ្តើម បាល់ចេញ ការទាត់ជ្រុង និងបាល់ចូលពីចំហៀង។
ច្បាប់អំពីបទល្មើស៖ ការប៉ះដៃ ការរុញ ការទាត់ ក្រៅទីតាំង និងការពិន័យ។

ចំណុចមិនសូវមានអ្នកនិយាយគឺ ចំនួនកីឡាករ ១១នាក់មិនមានន័យថាក្រុមត្រូវវាយប្រហារជាមួយខ្សែប្រយុទ្ធច្រើនទេ។ ក្រុមអាចរៀបចំទម្រង់ ៤-៣-៣, ៤-៤-២ ឬ ៣-៥-២ ប៉ុន្តែទម្រង់ទាំងនេះមិនប្តូរច្បាប់មូលដ្ឋានឡើយ។ ឧទាហរណ៍ ក្រុមបារាំងក្នុងការប្រកួតពានរង្វាន់ពិភពលោក អាចប្តូរពី ៤-៣-៣ ទៅ ៤-២-៣-១ ក្នុងពេលប្រកួត ប៉ុន្តែអ្នកចាំទីនៅតែមានសិទ្ធិប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យដដែល។

តាម ច្បាប់ផ្លូវការរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការប្រកួតមួយត្រូវមានកីឡាករពីរក្រុម ហើយក្រុមណាមួយមិនអាចចុះក្រោម ៧នាក់សម្រាប់បន្តការប្រកួត។ នេះមានសារៈសំខាន់នៅពេលមានកាតក្រហម ឬរបួសច្រើន ព្រោះលទ្ធផលបច្ចេកទេសអាចខុសពីការចាញ់ធម្មតា។

តើអ្នកចាំទីខុសពីកីឡាករផ្សេងទៀតយ៉ាងដូចម្តេច?

អ្នកចាំទីមានសិទ្ធិប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមខ្លួន ប៉ុន្តែមិនអាចចាប់បាល់ដែលមិត្តរួមក្រុមទាត់ដោយចេតនាមកឱ្យខ្លួនឡើយ។ ប្រសិនបើចេញក្រៅតំបន់ពិន័យ អ្នកចាំទីត្រូវគោរពច្បាប់ដូចកីឡាករទូទៅ។

ការចាប់បាល់ដោយដៃពីការបញ្ជូនដោយជើងរបស់មិត្តរួមក្រុម គឺជាករណីដែលអ្នកគាំទ្រមើលរំលងញឹកញាប់។ ប្រសិនបើបាល់ត្រូវបានបញ្ជូនដោយក្បាល ទ្រូង ឬការប៉ះដែលមិនមានចេតនា អាជ្ញាកណ្តាលអាចអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកចាំទីប្រើដៃបាន។ ក៏ប៉ុន្តែ ការពន្យារពេលចាប់បាល់ ឬកាន់បាល់លើសពេលដែលច្បាប់អនុញ្ញាត អាចនាំឱ្យមានបាល់ពិន័យដោយប្រយោល។

ប្រសិនបើអ្នកចង់គណនាពេលវេលា៖ ប្រើ ៩០នាទីជាមូលដ្ឋាន

ការប្រកួតបាល់ទាត់ ១១នាក់ផ្លូវការមាន ២វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី ដោយមានពេលសម្រាកមិនលើស ១៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលនៅចុងវគ្គនីមួយៗ ដើម្បីសងពេលដែលបាត់បង់ពីការប្តូរកីឡាករ របួស ការពិន័យ ការពិនិត្យវីអេអារ និងការពន្យារពេលផ្សេងទៀត។

ចម្លើយផ្ទាល់គឺ ៩០នាទីជាពេលវេលាច្បាប់ ប៉ុន្តែអ្នកទស្សនាមិនគួររំពឹងថាការប្រកួតនឹងបញ្ចប់ត្រឹមនាទី ៩០ជាក់លាក់ទេ។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើវគ្គទីពីរមានការប្តូរ ៦ដង របួស ៤នាទី និងការពិនិត្យវីអេអារ ៣នាទី អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលប្រហែល ៧នាទី។ ការបន្ថែមនេះជាការសងពេល មិនមែនជាពេលបន្ថែមសម្រាប់រកអ្នកឈ្នះឡើយ។

ក្នុងការប្រកួតលីគធម្មតា លទ្ធផលស្មើអាចត្រូវបានទទួលស្គាល់។ ប៉ុន្តែក្នុងការប្រកួតជម្រុះដូចជា ពានរង្វាន់អាស៊ី ឬពានរង្វាន់ពិភពលោក ប្រសិនបើលទ្ធផលនៅស្មើក្រោយ ៩០នាទី អាចមានបន្ថែម ៣០នាទី បែងជា ២វគ្គ ១៥នាទី ហើយបន្តទៅការទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រប្រសិនបើនៅតែស្មើ។

សូមពិនិត្យ ឯកសារច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដើម្បីបែងចែកពាក្យ “ពេលវេលាបន្ថែម” ពី “ពេលសងបន្ថែម”។ ពាក្យទាំងពីរនេះមិនមានន័យដូចគ្នាទេ ហើយការយល់ច្រឡំអាចធ្វើឱ្យការវិភាគលទ្ធផលខុស។

ស្ថានភាពប្រកួត	ពេលវេលាសំខាន់	អ្វីកើតឡើងបន្ទាប់
ប្រកួតលីគធម្មតា	៩០នាទី	អាចបញ្ចប់ដោយលទ្ធផលស្មើ
ប្រកួតជម្រុះ	៩០នាទី	អាចបន្ថែម ៣០នាទី
ក្រោយពេលបន្ថែម	១២០នាទីសរុប	អាចទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រ
ពេលសងបន្ថែម	អាស្រ័យលើការពន្យារ	បន្ថែមនៅចុងវគ្គ

ឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែងគឺ ការប្រកួតពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២២ រវាងអាហ្សង់ទីន និងបារាំង។ ការប្រកួតមាន ៩០នាទី បន្ថែម ៣០នាទី ហើយត្រូវសម្រេចដោយការទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រ។ ករណីនេះបង្ហាញថា “អ្នកឈ្នះក្នុង ៩០នាទី” និង “អ្នកឈ្នះចុងក្រោយ” អាចជាព័ត៌មានពីរផ្សេងគ្នា។

ចំណុចប្រឆាំងនឹងការយល់ឃើញទូទៅគឺ ពេលសងបន្ថែមមិនត្រូវបានកំណត់ដោយនាឡិកាឌីជីថលតែមួយទេ។ អាជ្ញាកណ្តាលជាអ្នករក្សាកំណត់ត្រាពេលបាត់បង់ និងមានសិទ្ធិកែប្រែចំនួននាទី ប្រសិនបើមានការពន្យារពេលថ្មីកើតឡើងនៅក្នុងពេលសងបន្ថែម។

តើការប្តូរកីឡាករមានចំនួនប៉ុន្មាន?

ការប្តូរកីឡាករអាស្រ័យលើបទប្បញ្ញត្តិនៃការប្រកួត ប៉ុន្តែការប្រកួតជាច្រើនអនុញ្ញាតឱ្យប្តូរ ៥នាក់ក្នុងពេលប្រកួតធម្មតា។ ក្រុមភាគច្រើនអាចប្រើឱកាសប្តូរ ៣លើក ដោយការប្តូរច្រើននាក់ក្នុងឱកាសតែមួយអាចត្រូវរាប់ជាលើកតែមួយ។

ក្នុងការប្រកួតដែលមានពេលបន្ថែម បទប្បញ្ញត្តិខ្លះអនុញ្ញាតឱ្យមានការប្តូរបន្ថែម ១នាក់។ ការប្តូរដែលធ្វើក្នុងពេលសម្រាកមិនត្រូវរាប់ជាឱកាសប្តូរក្នុងទីលានដូចគ្នាទេ តាមបទប្បញ្ញត្តិនៃការប្រកួត។ ដូច្នេះ អ្នកវិភាគត្រូវពិនិត្យបទប្បញ្ញត្តិរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ឬអ្នករៀបចំការប្រកួតជាមុន។

សម្រាប់ការទស្សន៍ទាយប្រកួត កុំមើលតែចំនួនកីឡាករដែលអង្គុយលើកៅអីបម្រុង។ សូមកត់ត្រាចំនួនឱកាសប្តូរដែលនៅសល់ ស្ថានភាពកាតលឿង និងនាទីដែលកីឡាករសំខាន់ចូលទីលាន។ ក្រុមដែលប្តូរខ្សែប្រយុទ្ធនៅនាទី ៦០ មានពេលប្រើប្រាស់កីឡាករនោះប្រហែល ៣០នាទី ប៉ុន្តែក្រុមដែលរង់ចាំដល់នាទី ៨៥ អាចទទួលបានថាមពលថ្មីតែ ៥នាទីប៉ុណ្ណោះ។

គ្រូបង្វឹកអង្គុយក្បែរតំបន់បច្ចេកទេស កំពុងពិភាក្សាការប្តូរកីឡាករជាមួយជំនួយការ

សម្រាប់អ្នកចង់ភ្ជាប់ច្បាប់ជាមួយការវិភាគ សូមអាន មូលដ្ឋានវិភាគទម្រង់ក្រុម និងកត់ត្រាពេលវេលាប្តូរជាក់ស្តែង។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ប្រសិនបើអ្នកចង់យល់បទល្មើស៖ សិក្សាក្រៅទីតាំង និងបាល់ពិន័យ

ក្រៅទីតាំងគឺជាច្បាប់ដែលត្រូវការមើលពេលបញ្ជូនបាល់ មិនមែនមើលតែទីតាំងឈរនៅពេលបាល់ទៅដល់ជើងអ្នកទទួលទេ។ កីឡាករត្រូវស្ថិតនៅផ្នែកទីលានរបស់គូប្រកួត ហើយនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងបាល់ និងកីឡាករគូប្រកួតទីពីរចុងក្រោយនៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់មកឱ្យ។

ចម្លើយសំខាន់គឺ ការឈរនៅទីតាំងក្រៅទីតាំងមិនមែនជាបទល្មើសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ អាជ្ញាកណ្តាលត្រូវពិនិត្យថាកីឡាករនោះបានចូលរួមក្នុងការលេង រំខានគូប្រកួត ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការប៉ះបាល់មុនឬអត់។ ប្រសិនបើកីឡាករឈរនៅក្រៅទីតាំង ប៉ុន្តែមិនចូលរួម អាជ្ញាកណ្តាលអាចអនុញ្ញាតឱ្យការលេងបន្តបាន។

មានករណីលើកលែងសំខាន់ៗចំនួន ៣៖

បាល់ចេញពីការទាត់បាល់ចូលពីចំហៀង។
បាល់ចេញពីការទាត់ជ្រុង។
បាល់ចេញពីការទាត់បាល់ចាប់ផ្តើមពីខ្សែទី។

ឧទាហរណ៍ទីមួយ៖ ខ្សែប្រយុទ្ធរបស់ក្រុមអេស្ប៉ាញឈរខាងមុខខ្សែការពារចុងក្រោយ ១ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែមិនរត់ទៅរកបាល់។ ប្រសិនបើមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់ផ្សេង ហើយខ្សែប្រយុទ្ធមិនប៉ះបាល់ មិនរំខានខ្សែការពារ នោះការឈរនោះអាចមិនត្រូវផ្តន្ទាទោស។

ឧទាហរណ៍ទីពីរ៖ កីឡាកររបស់ក្រុមជប៉ុនស៊ុតបាល់ក្រោយការបញ្ជូនពីមិត្តរួមក្រុម ប៉ុន្តែជើងរបស់គាត់នៅខាងមុខខ្សែការពារចុងក្រោយនៅពេលបញ្ជូន។ ប្រសិនបើគាត់ចូលរួមដោយប៉ះបាល់ នោះអាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់ពិន័យដោយប្រយោលឱ្យក្រុមជប៉ុន? មិនមែនទេ។ ក្រុមគូប្រកួតនឹងទទួលបាល់ពិន័យដោយប្រយោល ព្រោះជាការរំលោភច្បាប់ក្រៅទីតាំង។

តើបាល់ពិន័យផ្ទាល់ និងបាល់ពិន័យដោយប្រយោលខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចស៊ុតចូលទីដោយផ្ទាល់ ខណៈបាល់ពិន័យដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតជាមុនសិន មុនពេលចូលទីអាចរាប់ជាគ្រាប់បាល់។ អាជ្ញាកណ្តាលបង្ហាញសញ្ញាដៃលើកឡើង ដើម្បីបញ្ជាក់ថាជាបាល់ពិន័យដោយប្រយោល។

បាល់ពិន័យផ្ទាល់ភាគច្រើនកើតឡើងពីការរុញ ការទាត់ ការប៉ះជើង ការប្រជែងគ្រោះថ្នាក់ ឬការប៉ះដៃដោយចេតនា។ ប្រសិនបើបទល្មើសកើតក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមការពារ អាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ។ ចម្ងាយ ១១ម៉ែត្រនេះវាស់ពីចំណុចបាល់ពិន័យទៅខ្សែទី មិនមែនជាចម្ងាយដែលអ្នកស៊ុតត្រូវរត់ទេ។

បាល់ពិន័យដោយប្រយោលអាចកើតឡើងពីការក្រៅទីតាំង ការរារាំងការរត់របស់គូប្រកួតដោយគ្មានការប៉ះរាងកាយ ឬករណីអ្នកចាំទីកាន់បាល់យូរពេក។ នៅពេលទាត់ អ្នកទាត់ត្រូវបញ្ជាក់ចលនាបាល់ ហើយកីឡាករទាំងអស់ត្រូវរក្សាចម្ងាយសមស្រប តាមទីតាំងនៃការទាត់។

តាម ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់អន្តរជាតិ អាជ្ញាកណ្តាលត្រូវវិនិច្ឆ័យលើកម្រិតនៃការប្រជែង ដោយពិនិត្យថាជាការធ្វេសប្រហែស ការប្រជែងមិនប្រុងប្រយ័ត្ន ឬការប្រើកម្លាំងលើសកម្រិត។ ការបែងចែកនេះមានឥទ្ធិពលលើការផ្តល់កាតលឿង និងកាតក្រហម។

តើកាតលឿង កាតក្រហម និងវីអេអារធ្វើការយ៉ាងដូចម្តេច?

កាតលឿងជាការព្រមានជាផ្លូវការ ខណៈកាតក្រហមបណ្តេញកីឡាករចេញពីការប្រកួត ហើយក្រុមត្រូវបន្តដោយកីឡាករតិចជាងមុន។ វីអេអារ ជាប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូដែលអាចពិនិត្យតែស្ថានភាពសំខាន់ៗ ដូចជា គ្រាប់បាល់ ការផ្តល់បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ កាតក្រហមផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករ។

ចម្លើយផ្ទាល់គឺ វីអេអារ មិនមែនជាអាជ្ញាកណ្តាលថ្មីដែលជំនួសអាជ្ញាកណ្តាលលើទីលានទេ។ វីអេអារ អាចផ្តល់ការពិនិត្យ និងផ្តល់ព័ត៌មាន ប៉ុន្តែការសម្រេចចុងក្រោយនៅតែជាសិទ្ធិរបស់អាជ្ញាកណ្តាលលើទីលាន លើកលែងតែបទប្បញ្ញត្តិជាក់លាក់របស់ការប្រកួតកំណត់ផ្សេង។

កាតលឿងអាចកើតឡើងពីការពន្យារពេលការចាប់ផ្តើមឡើងវិញ ការតវ៉ាខ្លាំងពេក ការប្រព្រឹត្តបទល្មើសជាបន្តបន្ទាប់ ឬការមិនរក្សាចម្ងាយត្រឹមត្រូវ។ កីឡាករដែលទទួលកាតលឿងពីរដងក្នុងការប្រកួតតែមួយ នឹងទទួលកាតក្រហមជាបន្តបន្ទាប់ ហើយត្រូវចាកចេញ។

កាតក្រហមផ្ទាល់អាចកើតឡើងពីការរារាំងគ្រាប់បាល់ ឬឱកាសស៊ុតច្បាស់ដោយប្រើដៃដោយចេតនា ការប្រជែងដោយកម្លាំងធ្ងន់ធ្ងរ ការប្រើអំពើហិង្សា ឬភាសាប្រមាថខ្លាំង។ ក្រុមដែលមានកីឡាករត្រូវបានបណ្តេញចេញ មិនអាចដាក់កីឡាករជំនួសដើម្បីបំពេញចំនួនវិញបានទេ។

ឧទាហរណ៍ទីបី៖ ក្នុងការប្រកួតរវាងក្រុមអ៊ីតាលី និងអាល្លឺម៉ង់ កីឡាករខ្សែការពារម្នាក់អាចទទួលកាតក្រហម ប្រសិនបើរារាំងឱកាសស៊ុតច្បាស់ក្នុងតំបន់ពិន័យដោយប្រើដៃ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ព្យាយាមលេងបាល់ ហើយការរំលោភនោះជាបទល្មើសបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ អាជ្ញាកណ្តាលអាចប្រើកាតលឿងជំនួសកាតក្រហម តាមគោលការណ៍ការពិន័យពីរដង។

អាជ្ញាកណ្តាលកាន់កាតលឿងនៅកណ្តាលទីលាន ខណៈកីឡាករជាច្រើនកំពុងរង់ចាំការសម្រេច

សម្រាប់ការយល់ពីស្ថានភាពពិន័យ សូមមើល អត្ថន័យកាតលឿង កាតក្រហម និងវីអេអារ មុនពេលវាយតម្លៃលទ្ធផលប្រកួត។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើការប្រកួតបាល់ទាត់ ១១នាក់ខុសពីបាល់៥នាក់ដូចម្តេច?

បាល់ទាត់ ១១នាក់ប្រើទីលានធំជាង មានកីឡាករច្រើនជាង និងផ្តោតលើយុទ្ធសាស្ត្រចម្ងាយឆ្ងាយ ខណៈបាល់៥នាក់ប្រើទីលានតូច មានការប្តូរលឿន និងការសម្រេចចិត្តក្នុងចន្លោះពេលខ្លី។ ការប្រៀបធៀបនេះមានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ព្រោះច្បាប់បាល់ចេញ អ្នកចាំទី និងចំនួនបទល្មើសអាចខុសគ្នាតាមការប្រកួត។

ចំណុចប្រៀបធៀប	បាល់ទាត់ ១១នាក់	បាល់ទាត់ ៥នាក់
កីឡាករក្នុងទីលាន	១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម	៥នាក់ក្នុងមួយក្រុម
អ្នកចាំទី	១នាក់	១នាក់
ទំហំទីលាន	ធំ និងមានខ្សែទីពេញលេញ	តូចជាង និងល្បឿនលឿន
ពេលវេលា	ជាទូទៅ ៩០នាទី	អាស្រ័យលើបទប្បញ្ញត្តិ
ក្រៅទីតាំង	មាន	ជាទូទៅមិនប្រើដូចបាល់១១នាក់
ការប្តូរ	កំណត់តាមការប្រកួត	ជាច្រើនអាចប្តូរបន្តបន្ទាប់

កំហុសដែលគួរជៀសវាងគឺយកច្បាប់បាល់៥នាក់ទៅប្រើលើបាល់១១នាក់។ ក្នុងបាល់៥នាក់ ការប្តូរអាចធ្វើបានញឹកញាប់ជាង ហើយការវិលត្រឡប់ចូលទីលានអាចមានលក្ខខណ្ឌខុសពីការប្រកួតរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ដូច្នេះ មុនចូលរួមការប្រកួតសាលា ក្លឹប ឬការប្រកួតសហគមន៍ សូមអានបទប្បញ្ញត្តិរបស់អ្នករៀបចំជាមុន។

ចំណុចមិនសូវមានអ្នកនិយាយគឺ ទំហំទីលានប៉ះពាល់ដល់ការវិភាគឱកាសស៊ុត។ ក្រុមបាល់១១នាក់អាចបង្កើតការប្រយុទ្ធតាមស្លាប និងបាល់វែង ខណៈបាល់៥នាក់ផ្តោតលើការបញ្ជូនខ្លី និងការប្តូរទីតាំងរៀងរាល់ប៉ុន្មានវិនាទី។ ដូច្នេះ ស្ថិតិគ្រាប់បាល់ ឬការកាន់បាល់ពីប្រភេទមួយ មិនគួរយកទៅប្រៀបធៀបផ្ទាល់ជាមួយប្រភេទមួយទៀតឡើយ។

តើកំហុសអ្វីខ្លះដែលអ្នកគួរជៀសវាង?

កំហុសទូទៅបំផុតគឺចាត់ទុកការប៉ះដៃគ្រប់ករណីជាបាល់ពិន័យ។ ច្បាប់ពិនិត្យលើទីតាំងដៃ ចលនារាងកាយ ចម្ងាយទៅបាល់ និងថាតើកីឡាករបង្កើនផ្ទៃរាងកាយដោយចេតនាឬអត់។ ការប៉ះដៃដោយចៃដន្យមិនតែងតែជាបទល្មើសទេ ប៉ុន្តែការប៉ះដោយចេតនា ឬបង្កើតឱកាសស៊ុតភ្លាមៗ អាចត្រូវបានផ្តន្ទាទោស។

កំហុសទីពីរគឺគិតថាបាល់ចេញពីខ្សែចំហៀងត្រូវបោះចូលគ្រប់ពេល។ ការសម្រេចថាបាល់ចេញអាស្រ័យលើបាល់ទាំងមូលត្រូវឆ្លងកាត់ខ្សែទាំងមូល មិនមែនមើលតែផ្នែកខាងលើបាល់ទេ។ ប្រសិនបើបាល់នៅលើខ្សែ ទោះបីមួយផ្នែកធំនៅក្រៅក៏ដោយ បាល់នៅតែស្ថិតក្នុងការលេង។

កំហុសទីបីគឺមើលស្ថិតិដោយមិនពិនិត្យបរិបទ។ ក្រុមប៉េរូអាចកាន់បាល់បាន ៦០ភាគរយ ប៉ុន្តែមានស៊ុតចំគោលដៅតិចជាងក្រុមកូឡុំប៊ី។ ក្រុមម៉ារ៉ុកអាចបញ្ជូនបាល់តិច ប៉ុន្តែការពារតំបន់ពិន័យបានល្អ និងបង្កើតឱកាសពីការវាយបក។ លេខមួយតែមួយមិនអាចពន្យល់ច្បាប់ ឬគុណភាពការលេងទាំងមូលបានទេ។

បញ្ជីត្រួតពិនិត្យមុនធ្វើការវិភាគ៖

ពិនិត្យថាជាប្រកួតលីគ ឬជម្រុះ។
កត់ត្រាចំនួនកីឡាកររងរបួស និងជាប់ពិន័យ។
ពិនិត្យច្បាប់ប្តូរកីឡាកររបស់អ្នករៀបចំ។
បែងចែកពេលសងបន្ថែមពីពេលបន្ថែម។
កុំសម្រេចលើក្រៅទីតាំងដោយមើលរូបភាពតែមួយ។
ប្រើប្រភពផ្លូវការរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងអ្នករៀបចំការប្រកួត។

អត្ថប្រយោជន៍ជាក់ស្តែងគឺការកាត់បន្ថយការវាយតម្លៃខុស។ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងប្រើទិន្នន័យសម្រាប់ការទស្សន៍ទាយ សូមកំណត់ថវិកាដាច់ដោយឡែក មិនប្រើប្រាក់ចាំបាច់ និងកុំបង្កើនការភ្នាល់ដើម្បីសងការខាតបង់។ ច្បាប់បាល់ទាត់អាចធ្វើឱ្យការវិភាគប្រសើរឡើង ប៉ុន្តែមិនធានាលទ្ធផលឡើយ។

អ្នកវិភាគបាល់ទាត់ពិនិត្យតារាងស្ថិតិ កាត និងពេលវេលាប្រកួតលើអេក្រង់ធំ

សូមបន្តទៅ វិធីអានស្ថិតិប្រកួតបាល់ទាត់ ប្រសិនបើអ្នកចង់បំបែកព័ត៌មានច្បាប់ចេញពីការប៉ាន់ស្មានអារម្មណ៍។

តើការត្រួតពិនិត្យក្នុងរយៈពេល ៣០ថ្ងៃគួរធ្វើអ្វីខ្លះ?

ក្នុងរយៈពេល ៣០ថ្ងៃ អ្នកគួរត្រួតពិនិត្យការយល់ដឹងរបស់ខ្លួនតាមការមើលការប្រកួតយ៉ាងហោចណាស់ ១០ប្រកួត ដោយកត់ត្រាក្រៅទីតាំង បាល់ពិន័យ កាត និងពេលសងបន្ថែម។ វិធីនេះអាចបង្ហាញថាអ្នកច្រឡំច្បាប់ណាច្រើនជាងគេ ហើយជួយកែការវិភាគឱ្យមានវិន័យ។

ចម្លើយផ្ទាល់គឺ ការត្រួតពិនិត្យ ៣០ថ្ងៃគួរវាស់តាមកំណត់ត្រា មិនមែនតាមអារម្មណ៍ថាយល់ច្រើនឡើងទេ។ រៀងរាល់ ៧ថ្ងៃ សូមជ្រើសរើសការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល ៥ករណី ហើយប្រៀបធៀបជាមួយសេចក្តីពន្យល់ពីក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ ឬសហព័ន្ធផ្លូវការ។

ផែនការត្រួតពិនិត្យអាចរៀបចំដូចនេះ៖

ថ្ងៃទី១ដល់ទី៧៖ រៀនចំនួនកីឡាករ ទីលាន និងពេលវេលា។
ថ្ងៃទី៨ដល់ទី១៤៖ កត់ត្រាការប៉ះដៃ ក្រៅទីតាំង និងបាល់ពិន័យ។
ថ្ងៃទី១៥ដល់ទី២១៖ សិក្សាកាតលឿង កាតក្រហម និងការប្តូរ។
ថ្ងៃទី២២ដល់ទី៣០៖ ប្រៀបធៀបវីអេអារ ស្ថិតិ និងលទ្ធផលជាក់ស្តែង។

នៅថ្ងៃចុងក្រោយ សូមពិនិត្យថាតើអ្នកអាចឆ្លើយបានឬទេថា ការប្រកួតណាត្រូវការពេលបន្ថែម ការបញ្ជូនណាជាក្រៅទីតាំង និងបទល្មើសណាអាចនាំទៅរកកាតក្រហម។ ប្រសិនបើមិនទាន់ច្បាស់ សូមត្រឡប់ទៅប្រភពផ្លូវការ មិនគួរពឹងលើវីដេអូខ្លី ឬមតិយោបល់តាមបណ្តាញសង្គមតែមួយឡើយ។

ការយល់ដឹងមួយដែលមានតម្លៃខ្ពស់គឺ ច្បាប់មិនត្រឹមតែជួយឱ្យទស្សនាការប្រកួតបានសប្បាយទេ ប៉ុន្តែជួយឱ្យបែងចែកការសម្រេចចិត្តរបស់អាជ្ញាកណ្តាលចេញពីសំណាង និងកំហុសបច្ចេកទេសរបស់ក្រុម។ ប្រសិនបើមានការភ្នាល់ សូមប្រើតែប្រាក់ដែលអាចខាតបាន កំណត់ដែនកំណត់ប្រចាំថ្ងៃ និងឈប់ភ្លាមៗនៅពេលការសម្រេចចិត្តចាប់ផ្តើមត្រូវបានដឹកនាំដោយអារម្មណ៍។

សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់គឺជាសំណុំបទប្បញ្ញត្តិសម្រាប់ការប្រកួតដែលក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់។ ការប្រកួតផ្លូវការជាទូទៅមាន ៩០នាទី បែងចែកជា ២វគ្គ ៤៥នាទី។ ច្បាប់ទាំងនេះគ្រប់គ្រងទីលាន បាល់ ការប្តូរ ក្រៅទីតាំង បាល់ពិន័យ កាត និងការចាប់ផ្តើមប្រកួត។ សម្រាប់ការប្រកួតជម្រុះ អាចមានពេលបន្ថែម ៣០នាទី និងការទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រ។

សំណួរ៖ តើបាល់ទាត់ ១១នាក់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?

ចម្លើយ៖ បាល់ទាត់ ១១នាក់មានរយៈពេលច្បាប់ ៩០នាទី មិនរាប់ពេលសម្រាក ១៥នាទី។ វគ្គនីមួយៗមាន ៤៥នាទី ហើយអាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលសងសម្រាប់របួស ការប្តូរ និងវីអេអារ។ ប្រសិនបើជាការប្រកួតជម្រុះ ហើយលទ្ធផលស្មើ អ្នករៀបចំអាចកំណត់ពេលបន្ថែម ៣០នាទី។ បន្ទាប់ពីនោះ អាចមានការទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រ។

សំណួរ៖ តើក្រៅទីតាំងខុសពីការឈរនៅខាងមុខខ្សែការពារយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ក្រៅទីតាំងកើតឡើងនៅពេលកីឡាករស្ថិតនៅទីតាំងមិនស្រប ហើយចូលរួមក្នុងការលេង ឬរំខានគូប្រកួត។ ការឈរនៅខាងមុខខ្សែការពារតែមួយមុខ មិនមែនជាបទល្មើសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ ប្រសិនបើកីឡាករមិនចូលរួម។ ការទាត់បាល់ចូលពីចំហៀង ការទាត់ជ្រុង និងការចាប់ផ្តើមពីខ្សែទី គឺជាករណីលើកលែងសំខាន់ៗ។ ដើម្បីសម្រេច ត្រូវមើលពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់។

សំណួរ៖ តើបាល់ពិន័យផ្ទាល់ខុសពីបាល់ពិន័យដោយប្រយោលយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចស៊ុតចូលទីដោយផ្ទាល់ ខណៈបាល់ពិន័យដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតជាមុន។ អាជ្ញាកណ្តាលបង្ហាញដៃលើកឡើង ដើម្បីបញ្ជាក់បាល់ពិន័យដោយប្រយោល។ ការប៉ះដៃដោយចេតនា ការរុញ និងការទាត់អាចនាំទៅបាល់ពិន័យផ្ទាល់។ ក្រៅទីតាំងជាទូទៅនាំទៅបាល់ពិន័យដោយប្រយោលសម្រាប់ក្រុមគូប្រកួត។

សំណួរ៖ តើកាតក្រហមធ្វើឱ្យក្រុមប្តូរកីឡាករជំនួសបានទេ?

ចម្លើយ៖ មិនបានទេ ក្រុមមិនអាចដាក់កីឡាករជំនួសដើម្បីបំពេញកន្លែងរបស់កីឡាករដែលបានកាតក្រហមឡើយ។ ក្រុមត្រូវបន្តការប្រកួតដោយមានកីឡាករតិចជាងមុន ហើយការប្រកួតមិនអាចបន្តបាន ប្រសិនបើក្រុមមួយធ្លាក់ក្រោម ៧នាក់។ កាតក្រហមអាចកើតពីអំពើហិង្សា ការប្រជែងធ្ងន់ធ្ងរ ឬការរារាំងឱកាសស៊ុតច្បាស់។ កាតលឿងពីរដងក្នុងប្រកួតតែមួយ ក៏នាំទៅកាតក្រហមដែរ។

សំណួរ៖ តើវីអេអារអាចប្តូរការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាលគ្រប់ករណីទេ?

ចម្លើយ៖ មិនអាចទេ វីអេអារពិនិត្យតែស្ថានភាពសំខាន់ៗចំនួន ៤ប្រភេទប៉ុណ្ណោះ គឺគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ កាតក្រហមផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករ។ វីអេអារអាចណែនាំឱ្យអាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យវីដេអូឡើងវិញ ប៉ុន្តែអាជ្ញាកណ្តាលលើទីលាននៅតែមានសិទ្ធិសម្រេចចុងក្រោយ។ ការពិនិត្យមិនធានាថាការសម្រេចនឹងត្រូវបានប្តូរគ្រប់ពេលទេ។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើមិនយល់ការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល?

ចម្លើយ៖ សូមពិនិត្យការប្រកួតឡើងវិញដោយមើលពេលបញ្ជូនបាល់ ទីតាំងកីឡាករ និងប្រភេទបទល្មើស មុនពេលសន្និដ្ឋាន។ បន្ទាប់មក ប្រៀបធៀបជាមួយច្បាប់ផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងសេចក្តីពន្យល់របស់អ្នករៀបចំការប្រកួត។ កុំប្រើរូបភាពមួយសន្លឹកជាភស្តុតាងសម្រាប់ក្រៅទីតាំង ព្រោះការសម្រេចអាស្រ័យលើពេលវេលាច្បាស់លាស់។ ប្រសិនបើមានការភ្នាល់ សូមកុំបង្កើនទឹកប្រាក់ដោយសារខឹង ឬចង់សងការខាតបង់។

ការអនុវត្តជំហានបន្ទាប់គឺរៀបចំសន្លឹកកត់ត្រាប្រកួត ១០ប្រកួតក្នុងរយៈពេល ៣០ថ្ងៃ ដោយកត់ចំនួនកីឡាករ ពេលវេលា កាត ក្រៅទីតាំង និងការប្តូរ ហើយពិនិត្យលក្ខខណ្ឌការប្រកួតនៅថ្ងៃទី៣០។

ស្វែងយល់បន្ថែម